Nie zalaczam zdjec. Wiem, ze to nie tak powinno sie robic, ale lepiej pisac, niz czekac w nieskonczonosc na odrobine czasu konieczna do wyboru fotek. Kiedys to nadrobie i bedzie nawet wiecej niz zwykle.
Na Swieta mialem slodkie pierniki smiejace sie lukrowymi obrazkami, cieple zyczenia i Morskie Oko, w ktorym dawno juz nie bylem. Zimno tam i turystow masa jak zwykle. Teraz herbate zamawia sie w kuchni, przeniesli stare dobre zdjecia do korytarza, pokoje sa po 39 zl, i tylko Kazalnica ta sama stoi i wyzywa. Drazni swoim spokojem wobec napierajacych zdobywcow, ktorzy coraz to slawy chca zazyc. No moze troche przesadzam, bo w ostatnich sezonach hitem jest Bula pod Rysami, ale w koncu to tez kolo Zerwy...:).
Wstepnie podsumowalem sobie ubiegly rok. Jeszcze daleko mi do konca rozwazan na temat watlej woli w realizacji wszystkich zamierzen, ale niektore rzeczy mam podsumowane. Moj coroczny wypad w Yosemity nie byl szczytem marzen co do wspinania na wyrafinowanych technicznie hakowkach, ale czerpalem nieukrywana radosc z przetrwania burzy. Ten wspin zaskoczyl mnie, choc zapowiadal sie wrecz nudno i bezbarwnie. Oprocz paru interesujacych pasazy, nic mna nie wzruszylo, az do momentu burzy na dwoch ostatnich wyciagach. Przetrwanie zlewy, zimna, zwatpienia, glodu i beznadzieji, bylo czyms zaskakujaco fascynujacym. Burza na El Capitanie byla zdecydowanie wydarzeniem roku. Dzialy sie tez inne historyjki, ale nie bede przynudzal...
Teraz juz nerwowo zbieram sie. Tak, pakuje sprzet, przegladam notatki, analizuje. Notorycznie daje ponosic sie marzeniom. Mysle sobie - a moze tak wejsc i uprzec sie wbrew wszystkiemu? Niech pada snieg i leca pylowki, a ja do przodu, do gory, pod prad. Albo mysle sobie - jak trzeba czekac, bo lawiniasto, to bede czekal, az da sie wejsc, do skutku. I co teraz? Co z tymi myslami zrobic? Jaka gore wybrac? Ktora sciane? Co z praca? Pieniedzmi? Wszystkimi glosami wolajacymi - "nie idz, nie idz"...?
Ide.
A co przyniesie jutro…?
www.reganclimbing.com
Copyright © 2014 by gorskieblogi
